บนพื้นผิววัสดุ พลังงาน UV ที่ไม่ได้ตกกระทบกับจุดหมายปลายทางก็จะกลายเป็นความร้อนที่สูญเปล่าไปเท่านั้น ดังนั้น การทำให้เส้นทางการส่งพลังงานมีความสม่ำเสมอจึงเป็นสิ่งสำคัญมาก โครงสร้างของตัวสะท้อนแสงจึงไม่ใช่เพียงสิ่งที่ “ดีถ้ามี” เท่านั้น แต่เป็นสิ่งที่สำคัญมาก เพราะมันเป็นตัวกำหนดความแม่นยำในการส่งพลังงาน
ดังนั้น คำถามที่สำคัญจึงคือ จะทำอย่างไรให้พลังงานที่ส่งออกมามีความเข้มสูง และมีลักษณะเป็นลำแสงที่แคบ เพื่อให้สารที่ใช้ในการเร่งปฏิกิริยาได้รับพลังงานในปริมาณที่เพียงพอในเวลาที่สั้นลง?
สิ่งที่สำคัญทางด้านเทคนิคก็คือ โครงสร้างของอุปกรณ์ที่ใช้ในการส่งพลังงาน ได้แก่ หลอดไฟ ตัวสะท้อนแสง และวัสดุที่ใช้ในการรับพลังงาน หลอดไฟ UVC T5/T8 ของเราสามารถส่งพลังงานในช่วงความยาวคลื่น 254 นาโนเมตรได้อย่างแม่นยำ ซึ่งช่วยให้สามารถควบคุมการส่งพลังงานได้ดี หากนำตัวสะท้อนแสงที่มีความแม่นยำมาใช้ร่วมด้วย ก็จะช่วยให้ลำแสงมีความเข้มสูงขึ้น และช่วยให้การเร่งปฏิกิริยาเกิดขึ้นได้เร็วขึ้น โดยไม่จำเป็นต้องเพิ่มกระแสไฟฟ้าของหลอดไฟ
ผลลัพธ์ที่ได้ก็คือ ความเข้มของแสงที่ส่งไปยังวัสดุจะสูงขึ้น ซึ่งช่วยให้การเร่งปฏิกิริยาเกิดขึ้นได้เร็วขึ้น โดยไม่จำเป็นต้องเพิ่มกระแสไฟฟ้าของหลอดไฟ
นอกจากนี้ หากต้องการให้อุปกรณ์ทำงานได้อย่างมีประสิทธิภาพ ก็จำเป็นต้องควบคุมโครงสร้างของตัวสะท้อนแสงให้ดี โดยเฉพาะมุมของตัวสะท้อนแสง หากมีความเบี่ยงเบนเพียงเล็กน้อย ก็จะทำให้แสงกระจัดกระจาย และทำให้การเร่งปฏิกิริยาเกิดขึ้นได้ไม่สม่ำเสมอ ดังนั้น ควรตรวจสอบความแม่นยำของอุปกรณ์ ตำแหน่งของหลอดไฟ และควรรักษาความสะอาดของตัวสะท้อนแสงด้วย
นอกจากนี้ หากห้องทดลองมีระบบระบายความร้อนด้วยอากาศ ก็ควรใช้หลอดไฟที่ไม่ปล่อยโอโซนออกมา เพื่อป้องกันไม่ให้โอโซนเข้ามาในระบบ และปกป้องอุปกรณ์อื่นๆ ด้วย